Dlaczego nikogo nie oskarżono o wywołanie kryzysu finansowego?

"W niezliczonych tekstach publicystycznych, raportach i analizach zrzucono odpowiedzialność za wywołanie kryzysu finansowego na wszelkie możliwe instytucje, osoby, mechanizmy i idee. Nie jest mi jednak znany przypadek pociągnięcia do odpowiedzialności karnej żadnej osoby lub instytucji w związku z kryzysem finansowym."

Does past performance matter? The persistence scorecard

Ciekawe zestawienie o zdolności zachowania ponadprzeciętnych wyników przez fundusze na amerykańskim rynku w latach 2009-2013.

"The phrase “past performance is not an indicator of future outcomes” (or some variation thereof) can be found in the fine print of most mutual fund literature. Yet due to either force of habit or conviction, investors and advisors consider past performance and related metrics to be important factors in fund selection. So does past performance really matter?"
"Very few funds can consistently stay at the top. Our studies show that as time horizons widen, the performance persistence of top quartile managers declines. Of the 692 funds that were in the top quartile as of September 2011, only 7.23% managed to stay in the top quartile at the end of September 2013. Similarly, 5.28% of the large-cap funds, 10.31% of the mid-cap funds and 8.15% of the small-cap funds remain in the top quartile. (...)
Looking at longer-term performance, only 7.71% of large-cap funds, 0.88% of mid-cap funds and 9.9% of small-cap funds maintained a top-half performance over five consecutive 12-month periods. Random expectations would suggest a repeat rate of 6.25%."

Wall Street's Brightest Minds Reveal the most important charts of the year

Zestawienie 126 wykresów od Business Insider, czyli na co patrzy rynek na koniec 2013 roku.

"Here they are: the most important charts of the year. 
We asked our favourite portfolio managers, strategists, analysts, and economists across the Street for the charts that they deem the most important right now, and this is what they sent us.
Much of the focus is on the 10-year Treasury yield — where does it go, and what is the read-across for other financial markets around the globe? Many are focused on the stock market as well, the consensus being that indices will rise to new highs again in 2014.
But there are a lot of other things going on as well."

Why the US is not at risk of a Japan-style deflation

"Concerns about the risk of a "Japan-style deflation" in the U.S. are once again heating up, as the Fed prepares to taper its bond purchases, something that's very likely to happen either this month or next. The worry—echoed in a front-page article in today's WSJ—is that tapering and eventually ending QE at a time when inflation is unusually low runs the risk of producing even lower or negative inflation (i.e., deflation), which in turn could doom the U.S. economy to very weak or even negative growth for the foreseeable future, much like the problems that have plagued the Japanese economy for many years. Without ongoing QE support, the thinking goes, the U.S. economy could fall into a sort of deflationary quicksand and/or lose all forward momentum. But is deflation really so dangerous, and has growth really been so dependent on QE?"

Bernanke – lepszy Friedman

"Ben Bernanke to chyba jedyny ekonomista, który swoją wypracowaną teorię i badania empiryczne miał okazję sam sprawdzić w praktyce na tak wielką skalę. Dlaczego nazwałem go lepszym Miltonem Friedmanem? Bo był w pewnym sensie jest uczniem Friedmana – propagował jego koncepcję przyczyn Wielkiej Depresji, przyznawał polityce pieniężnej stabilizacyjną rolę itd. Ale jednocześnie brak mu ideologicznego ferworu, nie jest rycerzem walki z państwem wszędzie i za każdą cenę, co pozwoliło mu posunąć myślenie dotyczące polityki pieniężnej znacznie na przód. (...)"

Germany's investment problem

"We all know that Euro membership has been of doubtful benefit to periphery countries such as Greece and Portugal. But Germany has been a net beneficiary of the Euro, hasn't it?"

"And it is also a story of too-tight fiscal policy. Instead of increasing its own borrowing to compensate for the fall in NFC borrowing, the German government gradually reduced its fiscal deficit - indeed in 2007 and 2008, it was net saving (running a surplus). On the face of it, this looks sensible: after all, we are led to believe that governments should net save during booms. But not, emphatically not, when there is a growing current account surplus. A persistent current account surplus is contractionary over the medium-term, because it by definition means that productive investment is leaving the country."

[Podcast SII] Kontrakty na WIG20 - zmieniamy mnożnik

138 odcinek podcastu Echa Rynku Stowarzyszenia Inwestorów Indywidualnych o kontraktach terminowych na WIG20, w którym gościem jest Paweł Szczepanik.

-  00:00 Kontrakty terminowe zmieniają się
-  02:20 Czy należy bać się dźwigni
-  05:13 Przegrywasz z rynkiem? Kup sobie indeks
-  08:51 Ile to kosztuje
-  11:47 Zmieniamy mnożnik z 10 na 20 zł
-  17:23 Daytraderzy w akcji. Co z nimi?
-  23:11 A może mnożnik x100 zł?

Green Giants (infografika)

"Wasn’t the economy supposed to be struggling? Then why are companies in the U.S. and all around the world raking in cash? Let’s look at which companies are most profitable — and how some of them stay that way."
"Of the 25 companies with the largest corporate profits in the world, banking, energy and technology firms are absolutely ranking it in.
Collectively, they made $567,856,000,000 in 2012 alone. And that’s only 25 of the most profitable companies in the world."

Ciemna strona Bitcoin'u - "The Libertarian Bitcoin dream is an interesting idea, but you wouldn't want to live there."

"So the Bitcoin experience gives us a glimpse of Libertarian paradise: What life would be like with as little government interference as possible, in a market free of burdensome laws and taxes.

Unfortunately, that experience looks like a total nightmare. It's characterized by radical instability, chaos, the rise of a boss-class of criminals who assassinate people they don't like, and a mass handover of wealth to a minority even smaller than the 1% that currently lauds it in the United States.

If Bitcoin was a country — Bitcoinistan? — it would be like Somalia."

Everything You Wanted To Know About Equity Market Valuations (And Didn't Know To Ask)

Bardzo polecam zapoznanie się z raportem opisanym w linku, ponieważ w przyjazny sposób zwraca uwagę na parę kwestii związanych z horyzontem inwestycji oraz czynnikami wyceny rynkowej jako całości. Dodatkowo można tam znaleźć ciekawe wartości dla dzisiejszych poziomów amerykańskiego rynku i gospodarki. Link do pełnego tekstu raportu jest na dole tekstu (tylko fragment na Zerohedge).

"This publication tries to assess the following questions:
1. What kind of return can be reasonably expected from stock market investments? Is that rate sustainable?
2. What kind of simple tools exist to tell if the stock market is cheap or expensive?
3. Are stock market returns mean-reverting?
4. Are we going to continue to see similar cyclical fluctuations in the future, or are we in the midst of a structural break?
I will try to keep things as simple as possible. Finance doesn't have to be complex (people make it complex)."

Beware of Recency Bias Following an Outlier Year

"Of all the cognitive biases that influence human behavior, recency bias is by far the most harmful to long-term investors. This is the tendency for investors to project their most recent experience into the future. In doing so, investors are assuming that what has occurred in the recent past will continue to occur indefinitely. At the same time, investors are also assuming that if something hasn’t occurred in the recent past, it won’t happen in the future."

Capital Inflows and Booms in Asset Prices

"This is a tidy and useful addition to the literature on how high levels of international capital flows generate financial instability."

"Policymakers have long been concerned that large capital inflows are associated with asset-price booms. This column presents recent research showing that the composition of capital inflows also matters. The association between capital inflows and asset-price booms is about twice as strong for debt-related than for equity-related investment. Policymakers should therefore pay attention to the composition of capital inflows, since debt-related inflows may still undermine financial stability even if they do not result in an overall current-account deficit."

"In general, to monitor the threat of capital inflows, policymakers look at the current-account balance. If it is in surplus (as is the case in Germany today) or the deficit is low, they assume that capital inflows do not pose a risk to financial stability If, on the other hand, the deficit is large, they worry about the potential risk and, only then, they may look at the composition of capital inflows.

Our research shows that this view is misleading."

[Trystero] Fałszywa pamięć

Niektóry z uczestników rynku sugerują prowadzenie własnego dziennika transakcyjnego, argumentując to w różny sposób. W tekście Trystero został przywołany jeden z argumentów (link poniżej).

"Uczestnicy brali udział w interaktywnym eksperymencie, którego celem miało być sprawdzenie jak zmienił się ich stosunek do ważnych wydarzeń politycznych z ostatnich kilkunastu lat. Uczestnikom pokazano cztery fotografie pokazujące ważne wydarzenia polityczne w USA. Zdjęciom towarzyszył krótki opis. Badani najpierw mieli odpowiedzieć na pytanie jak dobrze pamiętają te wydarzenia:
·         pamiętam, że widziałem to wydarzenie w wiadomościach
·         pamiętam to wydarzenia ale go nie widziałem
·         nie pamiętam tego wydarzenia
·         pamiętam to wydarzenie ale w inny sposób
Następnie mieli opisać co czuli gdy wydarzenia się rozgrywały oraz co o nich myślą po upływie czasu.
Fortel polegał na tym, że jedno z czterech wydarzeń zostało sfabrykowane. "

Customer Loyalty in Retail Banking: Global Edition 2013

Bardzo polecam przeglądnąć opracowanie od Bain & Company o zachowaniach klientów banków na całym świecie. Opracowanie zawiera masę ciekawych zestawień, przykładowo można znaleźć informację wykorzystaniu bankowości mobilnej oraz wizytach w oddziałach w rozbiciu na poszczególne kraje. Lub też znaleźć informację o motywach będących podstawą zmiany banku. (Raport w pliku pdf.)

"How exactly does customer loyalty translate into better financial results for a retail bank? And how much value is at stake? For many bankers, the link between loyalty and financial results is somewhat unclear.
This year’s report, based on Bain’s proprietary research with 190,200 consumers in 27 countries, sheds light on how banks are using (or failing to use) loyalty to improve the economics of the business. The research was conducted online in July and August 2013 through market research firms Research Now and GMI."

The $5 trillion dilemma facing banking regulators

"During the financial crisis, everybody became familiar with the idea that a bank could be “too interconnected to fail”. The problem arises from the way that derivatives tend to accumulate: if you have a certain position with a certain counterparty, and you want to unwind that position, then you can try to negotiate with your original counterparty — but they might not be particularly inclined to give you the best price. So instead you enter into an offsetting position with a different counterparty. You now have two derivatives positions, rather than one. The profits on one should offset any losses on the other — but your counterparty risk has doubled. As a result, total counterparty risk only ever goes up, and when a bank like Lehman Brothers fails, the entire financial system gets put at risk."

"All of which means that as we move to a system of central clearinghouses, a new systemic risk is emerging: “fire sale risk” is the term of art. If a market becomes stressed, and the clearinghouses raise their margin requirements, then the consequences can be huge. In the bond market, the death spiral is all too well known: a sovereign starts looking risky, the margin on its bonds is hiked, which in turn triggers a sell-off in that country’s bonds, which makes them seem even riskier, which triggers another margin hike, and so on."

Kilka ważnych pytań, część 12: Czy Analiza fundamentalna (AF) jest skuteczniejsza od Analizy technicznej (AT) ?

Polecam świetny tekst T. Symonowicza, w którym wskazuje pewne różnice pomiędzy analizą fundamentalną i techniczną.

"Na wstępie podobnie jak w przypadku Analizy technicznej można by zadać proste pytanie: czy Analiza fundamentalna działa? Udzielenie odpowiedzi byłoby równie trudne, przynajmniej z dwóch powodów:
(1) Z racji tego, że analizuje ona nie tylko wymierne dane (quantitative analysis), ale również wpływ wydarzeń rynkowych i okołorynkowych (qualitative analysis), w proces decyzyjny uwikłane są głęboko: intuicja, interpretacja, subiektywny osąd. W tym układzie już w założeniach cały proces zależy od kompetencji człowieka, podlegającego szeregowi błędów behawioralnych i poznawczych.
(2) Brak możliwości obiektywnej weryfikacji samej AF przez oddzielenie jej od każdorazowych decyzji inwestora powoduje, że trudno stwierdzić czy ewentualną przewagę na rynku generuje ona sama czy użytkownik. AF nie działa w oderwaniu od inwestora, jest co najwyżej tak dobra jak stosujący ją."

Abenomics - Japan's Dangerous Experiment

"For Abenomics to succeed, Japanese households will need to reverse the recent deflationary trend of excess saving and encourage consumers to spend more. In the infographic, Mads Koefed, Head of Macro Strategy at Saxo Bank, suggests that ‘the new experiment in Japan has boosted consumer sentiment and that has now resulted in consumers spending more of their money’. Will a more optimistic outlook translate into a revival for the world’s third largest economy? It is premature to gauge the success of Abenomics at this stage, and there are question marks over the proposed structural reforms. Fears remain over Japan’s alarming national debt, and an eventual rise in interest rates would add a greater burden on the government, undercutting reform measures. Will an offshoot of Abe’s remedies to Japan’s macroeconomic problems inflict a greater debt load?"

The Mystery of Treasury Yields and Stock Market Valuation

Krótki tekst dla wszystkich rozważających decyzje inwestycyjne w oparciu o mnożniki agregowane dla całego rynku.

"The relationship between the 10 year treasury yield and the PE ratio on the S&P 500 is unstable overtime.  In theory, investors should pay more for stocks when rates are low and less for stocks when rates are high.  However, the equity risk premium tends to cloud the relationship between treasury yields and the PE ratio, and empirically speaking the relationship between stocks and interest rates is much looser than we would like to think."

Stopy procentowe mogą być wciąż zbyt wysokie

"Polityka pieniężna w USA może być zbyt restrykcyjna, a jej odpowiednie poluzowanie – niemożliwe. Przez to Stany Zjednoczone mogą tkwić w długotrwałej stagnacji, przypominającej Japonię ostatnich dwóch dekad. Tą hipotezą, wypowiedzianą podczas zaledwie 16-minutowego przemówienia, znany ekonomista Lawrence Summers wzbudził burzliwą dyskusję."

"Hipoteza jest następująca. W Stanach Zjednoczonych realna naturalna stopa procentowa, czyli stopa zapewniająca maksymalny wzrost niewywołujący napięć inflacyjnych, znajduje się głęboko poniżej zera – na poziomie ok. minus dwóch, minus trzech procent. Polityka pieniężna nie jest w stanie osiągnąć tak niskiej realnej stopy, więc bieżący koszt kapitału jest wyższy niż koszt zapewniający optymalną alokację oszczędności i pracowników. To zaś trwale blokuje popyt i prowadzi do długotrwałej stagnacji.
Powody tego zjawiska mogą być różne – Summersowi zabrakło czasu, by je wyjaśnić, ale najczęściej wymienia się następujące przyczyny: nadmierne oszczędności w Azji, eksportowane do Stanów Zjednoczonych, nadmierne oszczędności ludzi zamożnych, których liczba rośnie lawinowo, a którzy nie mogą konsumować dużej części swojego dochodu, duże oszczędności ludzi spłacających zadłużenie po ostatnim kryzysie, początek kryzysu demograficznego, czy też zastój innowacyjności."

The Anti-Debt-Relief Crowd Is Wrong on Greece

"Yet whether Greece can pay the interest on its loans for now is not the issue. Greece’s problem is that absent relief, the debt will remain huge. By forfeiting commercial profit on its loans, the euro area is helping out, but these cheap loans still add to the public debt. Japan is one of the few other countries to have amassed such high levels of debt in modern times, and its “lost decade” is now in its 23rd year.
Until Greece’s nominal GDP growth, currently sharply negative, rises above the interest rate it pays on its debts, these will go on increasing as a proportion of the economy. This is simple arithmetic: Debt service costs add to the debt, the numerator, faster than GDP, the denominator, rises."

"The optimistic view that low interest rates make debt relief unnecessary follows in the same misguided vein. Greece is spending about 5 percent of GDP to service its debts, forcing it into the same vicious circle as Japan (which spends only 2 percent of GDP on debt service) and Italy (5.4 percent of GDP). This burden makes the task of turning Greece’s budget deficit into a surplus hopeless and undermines future growth. Flat growth and no inflation mean that the 3 percent interest Greece is paying on its debt remains too high to reverse the vicious circle that has bedeviled the commission’s forecasts."

"(Charles Wyplosz is a professor of economics at the Graduate Institute of International and Development Studies in Geneva.)"

The Unemployment Rate at Full Employment: How Low Can You Go?

"A lot of people are talking about full employment these days. Lawrence Summers bemoaned its long-term absence at an important talk at the International Monetary Fund recently. Janet Yellen, nominated by President Obama to head the Federal Reserve, stressed that institution’s role in meeting the goal of full employment during her Senate hearing last week. (...)
What follows is all about the first question, but let us briefly note why this matters so much, even — we’d say especially — now. To policy makers at the Federal Reserve and the many economists who watch and critique their every move, the unemployment rate associated with full employment is a key parameter. It’s a landing strip that determines their flight path in ways that have profound implications for the passengers on board, especially, as we stress below, those sitting in coach. (...)
For economists, the question we’re asking is this: What is the lowest unemployment rate consistent with stable inflation, otherwise known as the nonaccelerating inflation rate of unemployment, or Nairu?"

Good economy, poor returns?

"Ever since the Federal Reserve started to talk of tapering, the equity market had had a fairly cautious attitude towards economic data. On some days, bad economic news has been good for the market on the grounds that the Fed would be less likely to taper; good news has occasionally provoked a sell-off. Overall, the trend has been upwards, as illustrated by the Dow's ability to top 16,000. Indeed, we could almost say we are back in Goldilocks territory, where the economy is not so strong (as to cause inflation and monetary tightening) or so weak (as to cause recession and a collapse in profits) but "just right".
It seems common-sensical to say that a strong economy should be good news for equities, since profits are linked to GDP, and a weak economy should be bad for the stockmarket (think of the 1930s). But history suggests there is very little correlation between GDP growth and equity returns over the long run (see this paper from Jay Ritter, for example). One reason is that the stockmarket is not an exact representation of the domestic economy (some sectors are in government, or family-run hands; the biggest companies are multinational). And a second reason, oft forgotten, is that the key driver of returns is the starting valuation."

Kilka ważnych pytań, część 10: Czy zmienność rynku równa się ryzyku?

"To niemal powszechny zwyczaj w branży finansowej, że zmienność rynku utożsamia się z ryzykiem, które ponosi inwestor. Nietrudno trafić na takie właśnie podejście w analizach, komentarzach, pracach naukowych i literaturze. Czy takie traktowanie zmienności, liczonej odchyleniem standardowym, wariancją, ATRem czy inną miarą, jest prawidłowe?"

"Takie podejście to pewne uproszczenie, przydatne do budowy modeli i analiz finansowych. Zakłada ono, że fluktuacje cen instrumentów same w sobie niosą ryzyko (tzw. systematic risk), nie sięga do źródeł przyczyn lecz opisuje objawy.  Tak naprawdę jednak zmienność mierzy po prostu… zmienność. Do pomiaru ryzyka używa się jej z głównie z powodu prostoty użycia ponieważ w ten sposób można je matematycznie skalować, a liczbami da się prościej zarządzać niż nieokreślonością."

Ujemne stopy procentowe

"Summers zauważa poważny problem. Od długiego czasu, na pewno poprzedzającego obecny kryzys, gospodarka amerykańska nie była w stanie wygenerować szybkiego wzrostu popytu. I to pomimo powstawania kolejnych baniek na rynkach aktywów – bańki dotcomowej, bańki na rynku nieruchomości, gwałtownego wzrostu cen dzieł sztuki, czy czegokolwiek innego. W tym okresie stopy procentowe były utrzymywane na niskim poziomie, ale inflacja mimo to pozostawała pod kontrolą, a wzrost gospodarczy jakoś nie wskazywał na przegrzewanie się gospodarki. Taką sytuację nazywa sekularną stagnacją (secular stagnation). Niezależnie od szczegółów Summers ma rację, że coś jest tutaj nie tak…"

"Jeżeli Summers ma rację i gospodarka USA oraz niektóre inne gospodarki rozwinięte mają ujemne neutralne stopy procentowe, to banki centralne muszą przemyśleć parę spraw. Po pierwsze, stopy nominalne pozostaną na poziomie bliskim zera przez baaaaardzo długi czas, choć akurat to nikogo nie powinno dziwić. Po drugie, aby wygenerować wyraźnie ujemną realną stopę, to przy zerowej stopie nominalnej, trzeba jakoś postarać się o wysokie oczekiwania inflacyjne (w końcu: stopa realna = stopa nominalna – oczekiwana inflacja = 0% – oczekiwana inflacja). A zrobić to można na przykład poprzez podniesienie celu inflacyjnego do wyższego poziomu, na przykład z 2% do 4%."

QE and ultra-low interest rates: Distributional effects and risks

Polecam przeglądnąć kompleksowy raport od McKinsey (pdf w pełnej wersji do ściągnięcia w linku).

"A new report from the McKinsey Global Institute examines the distributional effects of these ultra-low rates. It finds that there have been significant effects on different sectors in the economy in terms of income interest and expense. From 2007 to 2012, governments in the eurozone, the United Kingdom, and the United States collectively benefited by $1.6 trillion both through reduced debt-service costs and increased profits remitted from central banks (exhibit). Nonfinancial corporations—large borrowers such as governments—benefited by $710 billion as the interest rates on debt fell. Although ultra-low interest rates boosted corporate profits in the United Kingdom and the United States by 5 percent in 2012, this has not translated into higher investment, possibly as a result of uncertainty about the strength of the economic recovery, as well as tighter lending standards. Meanwhile, households in these countries together lost $630 billion in net interest income, although the impact varies across groups. Younger households that are net borrowers have benefited, while older households with significant interest-bearing assets have lost income."

Will debt derail Abenomics?

"It seems to me that one of the automatic, if not always intended, consequences of Abenomics is to force up Japan’s current account surplus, and in fact to force it up substantially. This will have to do at least in part with deciding how to manage the country’s enormous government debt burden, which easily exceeds 200% of the country’s GDP."

"Second, it is not obvious that the world will be able to absorb a significant increase in the Japanese exports, and if Abenomics implicitly forces up the Japanese savings rate relative to investment (which is all that we mean when we say that economic policies force up current account surpluses), these policies can resolve themselves either in the form of high growth and soaring exports, or much lower growth and slowing imports. The former implies that Abenomics will be successful, while the latter that it will fail. It is not obvious, in other words, that Abenomics can succeed in a world of weak demand, and its failure is likely to make Japan’s domestic imbalances worse, not better."

Andrew Huszar: Confessions of a Quantitative Easer

"I can only say: I'm sorry, America. As a former Federal Reserve official, I was responsible for executing the centerpiece program of the Fed's first plunge into the bond-buying experiment known as quantitative easing. The central bank continues to spin QE as a tool for helping Main Street. But I've come to recognize the program for what it really is: the greatest backdoor Wall Street bailout of all time."

"My part of the story began a few months later. Having been at the Fed for seven years, until early 2008, I was working on Wall Street in spring 2009 when I got an unexpected phone call. Would I come back to work on the Fed's trading floor? The job: managing what was at the heart of QE's bond-buying spree—a wild attempt to buy $1.25 trillion in mortgage bonds in 12 months. Incredibly, the Fed was calling to ask if I wanted to quarterback the largest economic stimulus in U.S. history."

Cena szczęścia i bezużyteczne prognozy

Polecam serię trzech tekstów Trystero o skłonności do nabywania prognoz, które powinny wydawać się bezużyteczne.

"Problem losowości na rynkach finansowych i wynikających z niego szczęścia i pecha w generowaniu wyników inwestycyjnych ma istotne znaczenie ponieważ bardzo utrudnia ocenę jakości procesu inwestycyjnego.
Badania przeprowadzone przez czwórkę naukowców z uniwersytetów w Barcelonie i w Sydney pokazują, że trudności te mogą leżeć głębiej niż można tego oczekiwać a część ludzi może mieć poważny problem z odróżnieniem losowości i umiejętności, nawet w oczywistych sytuacjach.
Trudno o bardziej opartą o losowość czynność niż zgadywanie wyników rzutów monetą. Eksperyment przeprowadzony przez Bou, Brandts, Cayon i Guillen pokazują, że część ludzi może mieć problem z zaakceptowaniem roli losowości nawet w tak oczywistym przypadku. Wyniki wspomnianego eksperymentu są tym bardziej intrygujące, że jego uczestnikami byli studenci ostatniego roku zarządzania (business) a przeprowadzono go w trakcie wykładu z Analizy Rynków Kapitałowych. Uczestnicy eksperymentu dysponowali więc potrzebną wiedzą z dziedziny prawdopodobieństwa."

"Jak wyjaśniają Powdthavee i Riyanto dokładnie takie same wątpliwości mogą mieć potencjalni klienci usług inwestycyjnych. Mogą się zastanawiać: jeśli nie można skutecznie prognozować rynku akcyjnego to dlaczego istnieje tylu komentatorów i analityków sprzedających tego typu usługi? Mogą mieć inne wątpliwości: jeśli zgodnie z teorią nie można regularnie wygrywać z rynkiem to dlaczego świetnie prosperują sektory, które de facto sprzedają umiejętności zarządzających w osiąganiu lepszych od rynkowych stóp zwrotu? W takiej sytuacji, seria trafnych prognoz analityka czy seria świetnych wyników inwestycyjnych funduszu będzie działać na inwestorów podobnie jak seria kilku trafnych prognoz rzutu monetą."

Cena szczęścia

Dlaczego ludzie płacą za bezużyteczne prognozy?

Kupowanie bezużytecznych prognoz – alternatywne wyjaśnienia

Surprise - US Policy Reduces Trading Volumes AND Liquididty In The US Treasury Market - BRAVO

"The US Federal Reserve Bank has been easing quantitatively (QE) for 4 years now, since 2009.  Over this period, average daily trading volume in the US Treasury market has reduced from 500bln 10yr equivalents per day to 350bln 10yr equivalents.  350bln 10yr equivs may still seem like a big number...but this is a 30% decrease in trading volumes, and that is a reduction not only in volume, but liquidity.  Some readers out there might think"so what?" or "whats the big deal if the US Treasury market is less liquid than it used to be?"  The answer rests in the ultimate lenders of capital, and the structure of the Treasury market which is of great concern to participants of this market.  Investors (yes, a rarely used word these days) prefer to invest in assets that are liquid, especially when that asset is designated as a "risk free" asset.  Liquidity = ability to enter / exit at tight spreads without affecting the market price for the security.  (...)

The market is a discounting function, in that it discounts future expected values in the current price of assets.  This means that ultimately, when the market realizes that the Fed cannot exit its QE position (i'm amazed this hasn't happened yet), the discounting function requires the price of UST debt to drop, yields to rise, and the currency to cheapen.  And here is where the Fed holding a sizable portion of all outstanding UST debt becomes both a problem, solution, and problem again."

Wnioski po pięciu latach

"Nauka z tych 5 lat jest taka, że wszystkie kryzysy są do siebie podobne, a prawa ekonomii zawsze działają tak samo. Ten kryzys różnił się tym od poprzednich, że tym razem odbywał się w skali globalnej i to jeszcze w błyskawicznym tempie. A przyczyniły się do niego serie błędów administracji państwowej - zbyt niskie stopy procentowe w Stanach Zjednoczonych, wspieranie zakupów nieruchomości przez osoby, których nie było na to stać i regulacje bankowe Bazylea II, zachęcające do wyprowadzania kredytów hipotecznych przez banki poza bilans. Na tych sterydach zadłużenie banków inwestycyjnych (w wyniku nadmiernej wcześniejszej deregulacji w tym zakresie) narastało do niespotykanych rozmiarów aż do … przekłucia balonu i - w konsekwencji - wielkiej recesji."

Mystery Behind Spanish Banks' Extend-And-Pretend "Bad Debt Miracle" Revealed

"One of the mysteries surrounding the insolvent, and already once bailed out Spanish banking sector, has been the question why reported bad loans - sharply rising as they may be - are still as relatively low as they are currently, considering the nation's near highest in the Eurozone unemployment rate, and in comparison to such even more insolvent European nations as Greece, Cyprus and Slovenia.

Courtesy of the just completed bank earnings season, and a WSJ report, we now know why: it turns out that for the past several years, instead of accurately designating non-performing loans, banks would constantly "refinance" bad loans making them appear viable even though banks have known full well there would be zero recoveries on those loans. In fact, as the story below describes, banks would even go so far as making additional loans whose proceeds would be just to pay interest on the existing NPLs - a morbid debt pyramid scheme, which when it collapses, no amount of EFSF, ESM or any other acronym-based bailout, will be able to make the country's irreparably damaged banks appear even remotely viable."

Is economics a science?

"One problem with economics is that it is necessarily focused on policy, rather than discovery of fundamentals. Nobody really cares much about economic data except as a guide to policy: economic phenomena do not have the same intrinsic fascination for us as the internal resonances of the atom or the functioning of the vesicles and other organelles of a living cell. We judge economics by what it can produce. As such, economics is rather more like engineering than physics, more practical than spiritual. (...)

My belief is that economics is somewhat more vulnerable than the physical sciences to models whose validity will never be clear, because the necessity for approximation is much stronger than in the physical sciences, especially given that the models describe people rather than magnetic resonances or fundamental particles. People can just change their minds and behave completely differently. They even have neuroses and identity problems, complex phenomena that the field of behavioral economics is finding relevant to understanding economic outcomes."

Janet Yellen: What's Ahead For The Fed?

"Unlike current Fed chief Ben Bernanke, who enjoyed a relatively quiet first year in office before the financial crisis let loose, Yellen is likely to experience trial by fire from the get-go."

The Fed's objective is to destroy the demand for cash

"Within the next several months, the Fed is likely to announce the tapering of QE. That's not a big surprise, but this time there is an interesting twist: in order to offset the risk that tapering might cause interest rates to move higher—which could slow the still-weak housing market and the still-weak economy—the Fed will also announce a lowering of the unemployment rate threshold that would prompt them to begin raising interest rates. By doing this the Fed would be removing some of the unwinding risk that continued tapering creates, while at the same time keeping bond yields from increasing, since a lower unemployment rate threshold would significantly extend the period during which the Fed would keep short-term interest at or near zero."

PONZI AUSTERITY: A definition and an example

"Ponzi austerity is the inverse of Ponzi growth. Whereas in standard Ponzi (growth) schemes the lure is the promise of a growing fund, in the case of Ponzi austerity the attraction to bankrupted participants is the promise of reducing their debt, so as to liberate them from insolvency, through a combination of ‘belt tightening’, austerity measures and new loans that provide the bankrupt with necessary funds for repaying maturing debts (e.g. bonds). As it is impossible to escape insolvency in this manner, Ponzi austerity schemes, just like Ponzi growth schemes, necessitate a constant influx of new capital to support the illusion that bankruptcy has been averted. But to attract this capital, the Ponzi austerity’s operators must do their utmost to maintain the façade of genuine debt reduction."

Po co osłabiać RPP?

"Można mieć różnego rodzaju zarzuty do kolejnych składów RPP. A to, że zwykle zbyt dużą wagę przykładały do bieżącej inflacji, podczas gdy powinni działać wyprzedzająco. A to, że komunikacja z rynkiem – dyplomatycznie to ujmując – do najdoskonalszych nie należała. A to, że do składów Rady nie zawsze trafiali specjaliści od polityki monetarnej. A to, że co sześć lat nowy skład uczy się niejako sztuki polityki pieniężnej w praktyce od nowa. Te zarzuty jednak bledną w konfrontacji z faktem, że dla każdego ze składów najważniejszym był mandat ustawowy, którego konsekwentna realizacja stała się wielkim osiągnięciem polskiej transformacji. I co najważniejsze, dominująca większość członków RPP była naprawdę niezależna politycznie od tych, którzy ich wybierali."

Kieżun: Polska Afryką Europy. Transformacja była klasyczną neokolonizacją

"Nasza transformacja to była klasyczna neokolonizacja – profesor ekonomii Witold Kieżun nie zostawia suchej nitki na przemianach gospodarczych po 1989 r. (...)

(pytanie) Jeden z pionierów polskiej transformacji mówił mi o panu i pańskich krytykujących przemiany kolegach: „Pamiętam tych wszystkich profesorów. Oni na wszystko odpowiadali, że się nie da, że to niebezpieczne. Ale im łatwo było tak mówić, bo nie ponosili politycznej odpowiedzialności. A myśmy musieli działać szybko i w zderzeniu z brutalną rzeczywistością".
(odpowiedź) Oczywiście, że można było działać szybko. Ale dlaczego to musiało się odbywać według recepty zagranicznych ekspertów? Takich, którzy – jak Sachs – nie rozumieli polskich realiów, a nasz kraj był dla nich co najwyżej poletkiem do ekonomicznych doświadczeń. Inni zaś przyjeżdżali do Polski, żeby zrobić złoty interes. Niektóre kraje naszego regionu podziękowały za ich usługi. Dlaczego my nie mogliśmy postąpić tak samo? Poza tym działanie szybkie nie musi się równać robieniu polityki na oślep. Przecież nawet guru amerykańskiej ekonomii neoliberalnej przestrzegał w 1991 r. polskie władze przed zbyt gorliwym dopasowywaniem się do oczekiwań Zachodu. Milton Friedman mówił wtedy, że kontrola płac nie ma nic wspólnego ze zwalczaniem inflacji. (...)

Witold Kieżun jeden z nestorów polskiej ekonomii i zarządzania. Walczył w Powstaniu Warszawskim. Potem był więziony w sowieckim łagrze. Po wojnie pracował w Narodowym Banku Polskim i Polskiej Akademii Nauk. W 1980 r. wyjechał z kraju. Wykładał na uniwersytetach w USA i Kanadzie. Kierował też ONZ-etowską misją rozwojową w Burundi w Afryce. W latach 90. wrócił do Polski. Obecnie jest związany z Akademią Leona Koźmińskiego w Warszawie. Ma 92 lata."